rfi

កំពុងផ្សាយ
  • ផ្សាយផ្ទាល់
  • នាទីព័ត៌មាន
  • RFI ជាភាសាបារាំង
ទស្សនៈព្រឹត្តិការណ៍ពិភពលោក
rss itunes

និស្សិតចិននៅបរទេស និងការអភិវឌ្ឍប្រទេស

ដោយ ឆន ឌីណា

ក្រោយ​ពីការបើក​ចំហសេដ្ឋកិច្ច​និង​សង្គម​ចិន​ ចរន្ត​នៃ​ការធ្វើ​ដំណើរទៅសិក្សា​នៅ​បរទេស​​របស់​និស្សិត​ចិនក៏កើត​មាន​ឡើង។ គិតត្រឹម​ឆ្នាំ​១៩៧៩ មាន​និស្សិត​ចិន​ច្រើន​ជាង​​៤,៥លាននាក់បាន​ធ្វើដំណើរ​ចាកចេញពីមាតុភូមិរបស់​ខ្លួន ហើយ​នៅ​ឆ្នាំ​២០១៨ ចំនួន​បានកើន​ឡើង​រហូតដល់ជាង៦៦ម៉ឺននាក់។ តាមការកត់ត្រាក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រ និន្នាការ​នៃការសិក្សានៅបរទេស​គឺជាការរួមចំណែកអភិវឌ្ឍសង្គមនិងសេដ្ឋកិច្ចចិន ជា​ពិសេសវាបានរុញច្រានឱ្យសង្គមចិន​ដើរតាម​ទាន់​គម្លាត​ចំណេះ​ដឹង​យ៉ាង​ហោច​ណាស់​២០​ឆ្នាំ ក្នុងវិស័យវិទ្យាសាស្ត្រ បច្ចេកវិទ្យា និងការអប់រំ ជាមួយប្រទេសរីកចម្រើន។

ក្រោយ​ពីបាន​ដាក់​ចេញ​នូវនយោបាយ​កំណែទម្រង់ប្រទេសចិន​ ឬជា​នយោបាយ​ដែល​​បស្ចិមលោកហៅ​ថា “កំណែទម្រង់និងការបើកចំហ​ប្រទេស​ចិន” ក្រោមការដឹកនាំរបស់​ លោកតេង ស៊ាវពីង នៅឆ្នាំ១៩៧៨ សង្គម​ចិន​បាន​បើក​ចំហ​ទៅកាន់​ពិភពលោក​ មិន​​ត្រឹម​តែក្នុងវិស័យ​សេដ្ឋកិច្ច ឬពាណិជ្ជកម្ម​អន្តរជាតិ​នោះទេ ក៏ប៉ុន្តែ វា​ក៏ជា​ការ​បើក​ចំហផងដែរ តាមរយៈការ​បញ្ចូន​និស្សិត​របស់​ខ្លួន​ទៅសិក្សានៅបរទេស ជាពិសេស នៅបស្ចិមលោក។

គួររំលឹក​ផងដែរថា នៅក្នុង​ឆ្នាំ​១៩៧៩ ពោលគឺជាង​៤០ឆ្នាំកន្លងមកហើយ បិតា​កំណែទម្រង់​សេដ្ឋកិច្ចចិន លោក​តេង ស៊ាវពីង បាន​និយាយ​ទៅកាន់​ លោក ​លោកហិនរី ឃីស៊ីងហ្គ័រ (Henry Kissinger) ក្នុងកិច្ច​ប្រជុំ​ផ្លូវការ​មួយ នៅទីក្រុងប៉េកាំង ដោយ​សង្កត់ធ្ងន់ថា និស្សិតចិន​ច្រើន​ជាង ៤,៥លាននាក់​ បាន​ធ្វើ​ដំណើរ​ទៅកាន់​សហរដ្ឋអាមេរិក និង​បណ្តាប្រទេសបស្ចិមលោក​ផ្សេងទៀត ដើម្បី​រៀន​សូត្រ​ពីប្រទេស​រីកចម្រើន​ទាំងនោះ និង​ដើម្បីរួមចំណែក​កាត់បន្ថយ​គម្លាត​ចំណេះដឹង​យ៉ាង​ហោចណាស់​២០ឆ្នាំ ក្នុងវិស័យវិទ្យាសាស្ត្រ បច្ចេកវិទ្យា និង​ការអប់រំ រវាង​ប្រទេស​ចិន និង​ប្រទេស​រីកចម្រើន។

រហូតមក​ដល់​បច្ចុប្បន្ន សម្រាប់​ថ្នាក់​ឧត្តមសិក្សា គេអង្កេតឃើញថា​ ចំនួន​និស្សិតចិនយ៉ាង​ច្រើន បាននិងកំពុង​បន្តការសិក្សានៅប្រទេស​ធំៗ តួយ៉ាង សហរដ្ឋអាមេរិក អូស្រ្ដាលី ចក្រភពអង់គ្លេស សហភាពអឺរ៉ុប ជប៉ុន កាណាដា និង​កូរ៉េខាងត្បូង។ ចាប់តាំង​ពីឆ្នាំ២០១០ ប្រទេស​ចិនបានបញ្ចូននិស្សិតរបស់​ខ្លួន ក្នុងមួយឆ្នាំ​ៗ ប្រមាណជាង៣០ម៉ឺននាក់ ទៅសិក្សា​នៅបរទេស ដែលភាគច្រើនជាប្រទេសអភិវឌ្ឍ ហើយចំនួននិស្សិតចិន​បានបន្តកើនឡើង រហូត​ដល់ជាង​៦៦ម៉ឺននាក់ នៅឆ្នាំ២០១៨។ ក្នុងនោះ ចំនួន​ពាក់​កណ្តាល​កំពុងសិក្សានៅ​សហរដ្ឋអាមេរិក។ យោងតាម​ក្រសួងអប់រំចិន ភាគច្រើន​នៃ​និស្សិត​ទាំង​នោះ​ប្រើប្រាស់ហិរញ្ញវត្ថុ​​ខ្លួនឯងផ្ទាល់ ហើយ​វា​តំណាង​ឱ្យ​ប្រមាណ​៩០ភាគរយ​នៃចំនួន​សរុប។ ដូច្នេះ មាន​តែ​និស្សិត​ប្រហែល​១០ភាគរយ ឬ​ត្រឹម​ប្រមាណ ៦,៦ម៉ឺននាក់​ប៉ុណ្ណោះ ​ដែល​ទទួល​បាន​ការឧបត្ថម្ភពី​មូលនិធិសាធារណៈ ឬអាហារូបករណ៍។

អស់​រយៈពេល​ជាច្រើនឆ្នាំ ការផ្លាស់ប្ដូរធនធាន​មនុស្ស​របៀបនេះ ត្រូវ​គេមើល​ឃើញថា ជាយុទ្ធសាស្រ្ដ​ឈ្នះ-ឈ្នះ ព្រោះថា រដ្ឋាភិបាល​ចិន​បាន​មើល​ឃើញ​​ផ្ទាល់​ភ្នែក​ពីការ​កើន​ឡើង​នូវ​កម្រិត​ជំនាញ​នៃ​និស្សិតនិង​កម្លាំងពលកម្មរបស់​ខ្លួនលើ​គ្រប់វិស័យ ហើយនិស្សិត​ចិន​ក៏​ត្រូវ​អនុញ្ញាត​ឱ្យ​សិក្សា​រៀន​សូត្រពីចំណេះដឹង ​និង​ការទទួល​បាន​ឱកាស​ដែល​មិនធ្លាប់​មាន​នៅក្នុងប្រទេសចិន។ រីឯ បស្ចិមលោក​ខ្លួនឯងផ្ទាល់​ក៏ទទួល​បាន​ប្រាក់​ចំណូល​ផងដែរ​ពីនិស្សិតចិន ​តាមរយៈការបង់ថ្លៃសិក្សា និងការចាយវាយ​ប្រចាំថ្ងៃរបស់​ពួកគេ។

កំលុង​ប៉ុន្មាន​ឆ្នាំចុងក្រោយនេះ ជាពិសេស​ក្រោមអាណត្តិដឹកនាំ​របស់​ លោក​ប្រធានាធិបតីអាមេរិក លោក​ដូណាល់ ត្រាំ ភាពតានតឹងនយោបាយ​បាន​កើតមាន​ឡើង ​រារាំងដល់​និន្នាការនៃ​ការទទួល​យក​និស្សិតចិន​ពីសំណាក់ប្រទេសរីកចម្រើន។ ទោះជាយ៉ាងណា បើយោង​តាម​អ្នក​ជំនាញភ្នែក​មុត​នៅអាស៊ី បង្ហាញថា រហូតមក​ដល់​ពេល​បច្ចុប្បន្ន ប្រទេស​ចិន​អាច​មាន​លទ្ធភាព​ខ្លួន​ឯងគ្រប់គ្រាន់ ក្នុង​ការ​បណ្ដុះបណ្ដាល និង​អភិវឌ្ឍចំណេះ​ដឹង​លើ​គ្រប់វិស័យ ទៅកាន់​ក្មេងៗជំនាន់ក្រោយ ពីសំណាក់​រៀម​ច្បង ដែល​​ធ្លាប់បានទៅសិក្សារៀនសូត្រនៅបស្ចិមលោក ហើយ​អាចប្រើប្រាស់​វិធីសាស្រ្ដ​តែមួយដូចគ្នាទៅនឹង​​ប្រទេស​រីកចម្រើន។ ជាក់ស្ដែង ពីមួយឆ្នាំ​ទៅមួយឆ្នាំ វីរុសវិជ្ជមាន​ទាំង​នោះ​បានត្រឡប់មកប្រជាជាតិ​ចិនវិញ និងពង្រីករាល​ដាលវីរុសវិជ្ជមាន​ពេញ​ប្រទេស​ចិន​។

សម្រាប់ជាសក្ខីភាពជាក់ស្ដែង គេអាចអង្កេតឃើញពី ការរីកចម្រើន​នៃបច្ចេកវិទ្យារបស់​ចិន​យ៉ាងឆាប់រហ័ស កំលុងរយៈពេលប៉ុន្មានឆ្នាំ​ចុងក្រោយនេះ ដូចជា ការបង្កើតបច្ចេកវិទ្យាថ្មី 5G របស់​ក្រុម​ហ៊ុន​បច្ចេកវិទ្យាយក្ស Huawei៕

ហេតុអ្វីអាមេរិកព្យួរប្រព័ន្ធអនុគ្រោះពន្ធលើការនាំចូលទំនិញថៃ?

អ៊ីស្រាអែល និង ហ្សកដានី អាច​នឹង​ត្រូវ​ប្រឈម​មុខដាក់​​គ្នា​ជាថ្មី​ ?

ហេតុ​អ្វីអ្នករស់នៅទីក្រុងមានកម្រិតទាប​ក្នុងប្រទេសកម្ពុជា?

សន្និសីទពីសេរីភាពប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយ ប្រព្រឹត្តជាលើកទី១នៅម៉ូស្គូ

អាល្លឺម៉ង់​ប្រារព្វ​ខួប​៣០ឆ្នាំ​នៃ​ការរលំ​ជញ្ជាំង​ប៊ែរឡាំង ក្នុង​បរិបទ​អាប់អួរ​នយោបាយ

អាស៊ាន៖ តើកិច្ចព្រមព្រៀងពាណិជ្ជកម្មសេរីនឹងទៅជាយ៉ាងណាក្រោយការដកខ្លួនរបស់ឥណ្ឌា?

៤០ឆ្នាំក្រោយ វិបត្តិ​ចំណាប់ខ្មាំង នៅ​បន្ត​បំពុល​ទំនាក់ទំនង​អ៊ីរ៉ង់​-​សហរដ្ឋអាមេរិក

ស៊្វីស៖ តើ​ជនអន្តោប្រវេសន៍ដណ្តើមការងារ ឬ​បង្កើតការងារឱ្យ​ម្ចាស់ស្រុក?

លោក ពូទីន សម្ពោធ រូបសំណាកឧទ្ទិសដល់ វរជនដែលជា គំរូ របស់គាត់

ការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ ៖ ជនរងគ្រោះ មាន​ច្រើនជាងការគិតពីមុន ​​ដល់ទៅបីដង

​បញ្ហា​សមុទ្រ​ចិន​ខាង​ត្បូង​និង​កិច្ច​ព្រម​ព្រៀង​ RCEP ជា​សំណុំ​​រឿង​ស្នូលនៅ​កិច្ច​ប្រជុំ​អាស៊ាន

ការសម្លាប់​​មេក្រុម​ជីហាត​អង្គការ​រដ្ឋអ៊ីស្លាម ជា​ជោគជ័យ​របស់​លោក​ដូណាល់ ត្រាំ?

Brexit៖ តើ​អ្វី​ជា​យុទ្ធសាស្ត្រ​បន្ទាប់​របស់​លោកបូរីស​ ចនសុន​ ក្នុង​ករណី​អង់គ្លេស​មិនអាច​ចេញពី​អឺរ៉ុប​តាម​កាលកំណត់​?

ហេតុអ្វី​វិស័យ​ទេសចរណ៍​អាស៊ីអាគ្នេយ៍​ត្រូវក្លាយជា​អ្នករងគ្រោះ​ដោយ​សង្រ្គាមពាណិជ្ជកម្ម​ចិន-អាមេរិក?

ហេតុអ្វី មានផ្ទុះបាតុកម្មខ្លាំងនៅលីបង់ ?

ណូបែលសេដ្ឋកិច្ច​២០១៩៖ តើការលុបបំបាត់ភាពក្រីក្រជារឿងសាមញ្ញ?

ហេតុអ្វីបានជាប៉ាគីស្ថានបានសុំធ្វើជាអ្នកសម្របសម្រួលឲ្យមានកិច្ចសន្ទនារវាងអ៊ីរ៉ង់ និងអារ៉ាប៊ីសាអូឌីត?

តើប្រទេសណាមានសេដ្ឋកិច្ចប្រកួតប្រជែងបំផុតសម្រាប់ឆ្នាំ២០១៩?

តើ រុស្ស៊ី ផ្អែកឬទេ លើ “ ការទូតវាតឥទ្ធិពល”?